November 30, 2008

Simbang Gabi

Oo, nagstart na simbang gabi kaninang madaling araw. Meron din namang nagstart kagabi. Kahit ano naman dun, pwede ka magsimbang gabi. Namiss ko magsimbang gabi. Yung nakikita mong desidido yung iba na kumpletuhin ang siyam na simbang gabi para matupad ang kanilang mga hiling. May pumupunta naman para lang magligawan. Binabastos ang simbahan. Of all the places, bakit sa simbahan pa magliligawan at doon pa sa dilim. Mga kabataan talaga.

Nagsimula akong magsimbang gabi nung highschool ako. Naaalala ko nun, effort talaga ako gumising ng alas-tres para lang makapagsimbang gabi. Nakauniform na ako nung nagsisimbang gabi kami ng mga kaibigan. Dumadayo pa ako sa simbahan ng san Nicholas para lang makasama ko sila. Maaga na rin kami nakakapasok ng school. Kami na nagbubukas ng school noon. Nagsimbang gabi na, hindi pa late. Hitting two birds in one stone, ika nga. Nag-aagahan kami sa 7-11 noon. Pandesal at kape. Minsan naman pag sinipag magdala ng pera (ibig sabihin pag nagkapera) may noodles pang kasama. Samahan pa ng kwentuhan at tawanan. Ganto buhay-simbang gabi ko hanggang nag2nd year college ako. Simula nung naging busy na ako sa pag-aaral ko at barkada, hindi ko na naisipan magsimbang gabi. Kahit gustuhin ko man, hindi naman ako napapagising ng maaga. Wala rin.

Masarap magsimbang gabi lalo na kung yung mga kasama mo rin eh gusto rin magsimbang gabi. Gaganahin ka rin kasi marami kang pagkain na makikita, tulad ng puto bungbong at bibingka. Mga kakanin na madalas makita sa labas ng simbahan. Ewan ko ba kung bakit ganto ang mga pagkain. Nakasanayan na siguro. Basta ang alam ko, masarap yan.

Hindi ko na makukumpleto ang simbang gabi ko kasi hndi ako gumising ng maaga kanina. Susubukan ko bukas. Mambubulabog ako dito sa bahay.

November 28, 2008

The movie I've been waiting for


I have not watched this movie but I want to. I heard this movie when I was listening on Good Times with Mo. It became a talk-of-the-town so I googled up Twilight.

Twilight is a story about a mortal and a vampire. Edward Cullen is a vampire but still he controls himself even his family to suck blood from human instead they get animal's blood. Bella Swan, his love interest in the story, is a typical school girl who transfers from other place. Edward tends to avoid Bella because he is being seduced by the blood of Bella. So he changed his schedules for him not to see or meet her. But destiny keeps them to be together.

That's all I know about the movie. So I need to find out more. So I need to watch this.

Its a must! :)

Bakit May Taong Nakakairita?

Hindi ba natin sila maiiwasan? Yung mga taong walang magawa sa buhay kundi mang-asar o di kaya naman sa unang tingin pa lang maaasar ka na kasi akala mo kung sino siya. Akala mo gwapo, hindi naman. Hipon naman siya. Akala mo mabait, hindi naman pala. May tinatagong baho sa katawan. Ang mga taong tinatawag na "FEELING". "Feeler" sa iba. "F na F" sa mga straight nabakla, taong bakla at babaeng-bakla. Kung ano pa mang tawag sa kanila, nakakairita sila!

At dun ko nakilala ang isang taong nakakairita. Nakakasama ko pa siya MWF. Buti na lang hindi ako sa department nila naka-assign. Siya ang dumadalaw sa department namin. Embudo talaga ako sa kanya! Akala mo kung sino. Epal pa. E ano kung gusto namin magpicture-an? Bawal ba? Paki niya ba! Walang pakilamanan chong! We're just having fun. Pangalawa na yan. Jajackpot ka na talaga samin. Humanda ka!

November 24, 2008

ANIM NA BUWANG NAKA-TENGGA

May nasagutan akong survey sa Friendster. Pinagkukumpara ang lovelife ko last year december and this coming december. Bigla ko na lang narealize na six months na rin pala akong walang kakulitan, kaasaran, kapuyatan sa gabi, kausap hanggang lumabas si Haring araw, kakantahan, at higit sa lahat, ka-ilabyuhan. Ibig sabihin wala akong KA-anuhan. Lahat ng KA na maiisip mo. Wala ako nun. O sige, sabihin na nateng nandyan ang aking mga kaibigan na nagbibigay buhay sa sirang plaka kong buhay. Pero parang may kulang. Kumbaga sa vitamins, hindi ako ako nagse-Centrum at kylangan kong magtake at masabing, "I want to be Complete" Pero heto ako, Im INCOMPLETE.

Iniisip ko na lang na darating na lang yan. Pupunta rin ako diyan. Pero naisip ko rin kung laging ganto na lang, puro "right time" na lang iniisip ko, wala akong mapapala. Ayoko rin namang magmukang Desperada na makipag-relasyon na lang kung kani-kanino. Wala din akong mapapala don. Nagkakaron nga ng KA-anuhan pero hindi rin naman tumatagal. Nakakaaksaya lang sa oras. Nakakaumay sakyan. Panandaliang saya at sarap sa pakiramdam pero hanggang dun lang yon. Wala ng iba. Gustuhin ko naman maging seryoso pero, nararamdaman mo rin naman na hindi rin magtatagal. Wag na lang.

Pag tinatanong tungkol dito, lalo na ng mga taong naging involved saken dati, sinasagot ko na lang na wala. Gusto ko na magkaroon. Pero sabay comment naman nila na okay lang yan. Studies na muna intindihin ko. Isip-isip ko, palibasa kasi meron sila. At ako wala. Dahil sa kanila, zero love life ko. Hindi naman dahil sa bitter ako. Pero kasama na rin sa factor.

Studies? Pwede na rin maging dahilan yan kung bakit wala pa akong KA-anuhan. KAtulad ngayon. Nag-oojt ako. Hindi ko ata masisingit ung mga ganung bagay. Pero kung tutuusin pwede naman isingit eh. Kung gugustuhin ko rin. Kaso nga wala. Magagawa ko.

Hanggang RIGHT TIME na nga lang siguro ako.

COME WHAT MAY.

:)

November 15, 2008

MY FIRST POEM EVER.

I had this poem that I created when i was in the middle of bleeding-crying moments back in high school. So I came up with a poem that i wrote. My first ever poem in my life. I was browsing in my Friendster blog when i saw this poem. I want to share it this with you. Everytime I read this, I had mixed emotions. The feeling of embarassment because maybe some might laugh with it and do not imagine that i am bitter that time. The feeling of hilariousness cos i cannot imagine that i could write a poem. And of course, the feeling of that I had accomplished something like this. That somehow i could create a poem.

So, here it is.

PS. Don't laugh. Or else I might kill you if I saw you laughing. :p

KATANGAHAN….

kulang pa ba ang naibigay ko?
at ako’y ginaganito?
labis na nasaktan
nang hindi inaasahan

ginawa ko naman ang lahat
para lamang siya’y lumigaya
ngunit ako’y iniwan
nang walang paalam

tadhana nga ba ito sa akin?
na ako’y iwan at saktan?
o naging tanga lamang ako
na pumayag na ako’y gantuhin

ngayon ay nagising
sa buong katotohanan
huwag masyadong ibigay
upang hindi masaktan ng lubusan

kaya’t ako ngayo’y natuto
sa mga aral na napulot
marami pa naman dyan
na kayang pantayin ang pagmamahal ko.

kaya’t ikaw na nagbabasa
meron akong paalaala
gamitin ang puso sa tamang paraan
hindi sa katangahan